оболга́вший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von оболга́ть
- 1.
der verleumdet hat, der verleumdet
Человек, оболгавший его, был наказан.
Die Person, die ihn verleumdet hatte, wurde bestraft.
Beispiele
Свидетель, оболгавший невиновного, признался в суде.
Der Zeuge, der einen Unschuldigen verleumdet hatte, gestand vor Gericht.
Deklination
| оболга́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий оболга́вший | -ая оболга́вшая | -ее оболга́вшее | -ие оболга́вшие |
| Gen.Genitive | -его оболга́вшего | -ей оболга́вшей | -его оболга́вшего | -их оболга́вших |
| Dat.Dative | -ему оболга́вшему | -ей оболга́вшей | -ему оболга́вшему | -им оболга́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий оболга́вшего оболга́вший | -ую оболга́вшую | -ее оболга́вшее | -их -ие оболга́вших оболга́вшие |
| Inst.Instrumental | -им оболга́вшим | -ей -ею оболга́вшей оболга́вшею | -им оболга́вшим | -ими оболга́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем оболга́вшем | -ей оболга́вшей | -ем оболга́вшем | -их оболга́вших |



















