лущи́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von лущи́ть
- 1.
der/die/das geschält hat, der/die/das enthülst hat
Лущивший орехи старик сидел на лавочке.
Der alte Mann, der Nüsse geschält hat, saß auf der Bank.
Beispiele
Старик, лущивший горох, рассказывал внукам сказки.
Der alte Mann, der Erbsen aus den Schoten gelöst hatte, erzählte seinen Enkeln Märchen.
Deklination
| лущи́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий лущи́вший | -ая лущи́вшая | -ее лущи́вшее | -ие лущи́вшие |
| Gen.Genitive | -его лущи́вшего | -ей лущи́вшей | -его лущи́вшего | -их лущи́вших |
| Dat.Dative | -ему лущи́вшему | -ей лущи́вшей | -ему лущи́вшему | -им лущи́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий лущи́вшего лущи́вший | -ую лущи́вшую | -ее лущи́вшее | -их -ие лущи́вших лущи́вшие |
| Inst.Instrumental | -им лущи́вшим | -ей -ею лущи́вшей лущи́вшею | -им лущи́вшим | -ими лущи́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем лущи́вшем | -ей лущи́вшей | -ем лущи́вшем | -их лущи́вших |



















