ко́нтур
Nomenmännlichunbelebtzählbarselten genutzt (#7748)
- 1.
Kontur, Umriß
Deklination
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nom.nominative | ко́нтур | ко́нтуры |
| gen.genitive | ко́нтура | ко́нтуров |
| dat.dative | ко́нтуру | ко́нтурам |
| acc.accusative | ко́нтур | ко́нтуры |
| inst.instrumental | ко́нтуром | ко́нтурами |
| prep.prepositional | ко́нтуре | ко́нтурах |
Wortfamilieко́нтурPRO
- ко́нтурKontur
- ко́нтурныйUmriß-



















