клеймя́щий
PartizipPartizip Aktiv Präsens von клейми́ть
- 1.
brandmarkend, stigmatisierend, anprangernd, verurteilend
Его клеймящие слова глубоко задели её.
Seine anprangernden Worte verletzten sie zutiefst.
Beispiele
Речь, клеймящая предателей, звучала очень резко.
Die Rede, die die Verräter anprangerte, klang sehr scharf.
Deklination
| клеймя́щ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий клеймя́щий | -ая клеймя́щая | -ее клеймя́щее | -ие клеймя́щие |
| Gen.Genitive | -его клеймя́щего | -ей клеймя́щей | -его клеймя́щего | -их клеймя́щих |
| Dat.Dative | -ему клеймя́щему | -ей клеймя́щей | -ему клеймя́щему | -им клеймя́щим |
| Acc.Accusative | -его -ий клеймя́щего клеймя́щий | -ую клеймя́щую | -ее клеймя́щее | -их -ие клеймя́щих клеймя́щие |
| Inst.Instrumental | -им клеймя́щим | -ей -ею клеймя́щей клеймя́щею | -им клеймя́щим | -ими клеймя́щими |
| Prep.Prepositional | -ем клеймя́щем | -ей клеймя́щей | -ем клеймя́щем | -их клеймя́щих |
Kurzformen
-Wortfamilieклеймо́PRO
- клеймо́Stempel
- клейми́тьbrandmarken; anprangern
- клейме́ниеStempelung; Brandmarken (von Vieh); Brandmarkung (als Strafe)
- клеймёныйgesiegelt
- заклейми́тьanprangern; brandmarken
GesperrtWortfamilien freischalten



















