звони́ть
häufig #308B2
- 1.
anrufen, telefonieren
Ты бо́льше не звони́ мне.
Ruf mich nicht mehr an.
Mit Dativ (кому) bzw. звонить куда für Orte.
- 2.
klingeln, läuten
Кто́-то звони́т в дверь.
Jemand klingelt an der Tür.
звонить в дверь = an der Tür klingeln.
Nutzungs-Info
кому?
Beispiele
Кто звони́л?
Wer hat angerufen?
Телефо́н звони́т.
Das Telefon klingelt.
Ты звони́л?
Hast du angerufen?
Кто звони́т?
Wer ist am Apparat?
Вы ведь не собира́етесь звони́ть мои́м роди́телям, пра́вда?
Sie werden doch nicht meine Eltern anrufen, oder?
Буди́льник звони́т.
Der Wecker klingelt.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | звоню́ | бу́ду звони́ть |
| ты | звони́шь | бу́дешь звони́ть |
| он/она́/оно́ | звони́т | бу́дет звони́ть |
| мы | звони́м | бу́дем звони́ть |
| вы | звони́те | бу́дете звони́ть |
| они́ | звоня́т | бу́дут звони́ть |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | звони́ |
| вы | звони́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | звони́л |
| weiblich | звони́ла |
| sächlich | звони́ло |
| plural | звони́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | anrufend, telefonierend | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der/die/das angerufen hat, der/die/das anrief | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | звоня́ | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | звонив звонивши | beim machen (Vergangenheit) |
WortfamilieзвонPRO
- звонLäuten; Klirren
PräfixgruppePRO
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| звони́ть | - | anrufen; klingeln |
| дозвони́ться | до- | Anschluß bekommen |
| зазвони́ть | за- | zu klingeln beginnen |
| обзвони́ть | об- | herumtelefonieren |
GesperrtVerbgruppen freischalten
Kategorien
Lernen
Bearbeitungen
Iron hat Übersetzung vor 1 Monat bearbeitet.
Lisa hat Übersetzung vor 1 Jahr bearbeitet.
Sandy hat Übersetzung vor 6 Jahren bearbeitet.
Sandy hat Übersetzung vor 6 Jahren bearbeitet.




















