добы́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von добы́ть
- 1.
der/die/das gewonnen hat, erbeutet hat, gefördert hat
Добывший руду шахтёр поднялся на поверхность.
Der Bergmann, der das Erz gefördert hatte, kam an die Oberfläche.
Beispiele
Рабочие, добывшие первую нефть, до сих пор здесь живут.
Die Arbeiter, die das erste Öl gefördert hatten, leben noch immer hier.
Deklination
| добы́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий добы́вший | -ая добы́вшая | -ее добы́вшее | -ие добы́вшие |
| Gen.Genitiv | -его добы́вшего | -ей добы́вшей | -его добы́вшего | -их добы́вших |
| Dat.Dativ | -ему добы́вшему | -ей добы́вшей | -ему добы́вшему | -им добы́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий добы́вшего добы́вший | -ую добы́вшую | -ее добы́вшее | -их -ие добы́вших добы́вшие |
| Inst.Instrumental | -им добы́вшим | -ей -ею добы́вшей добы́вшею | -им добы́вшим | -ими добы́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем добы́вшем | -ей добы́вшей | -ем добы́вшем | -их добы́вших |



















