вы́бесить
- 1.
zur Weißglut treiben; wütend machen
Меня это просто выбесило. - It just drove me crazy. - 2.
tierisch nerven; auf die Palme bringen
Он меня выбесил своим тоном. - He really pissed me off with his tone.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | вы́бешу |
| ты | - | вы́бесишь |
| он/она́/оно́ | - | вы́бесит |
| мы | - | вы́бесим |
| вы | - | вы́бесите |
| они́ | - | вы́бесят |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | вы́беси |
| вы | вы́бесите |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | вы́бесил |
| weiblich | вы́бесила |
| sächlich | вы́бесило |
| plural | вы́бесили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | вы́бесивший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | вы́бешенный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | вы́бесив | beim machen (Vergangenheit) |
























