веле́вший
selten #54207
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von веле́ть
- 1.
der befohlen hat, der angeordnet hat
Человек, велевший открыть дверь, стоял у окна.
Die Person, die befohlen hatte, die Tür zu öffnen, stand am Fenster.
Beispiele
Deklination
| веле́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий веле́вший | -ая веле́вшая | -ее веле́вшее | -ие веле́вшие |
| Gen.Genitive | -его веле́вшего | -ей веле́вшей | -его веле́вшего | -их веле́вших |
| Dat.Dative | -ему веле́вшему | -ей веле́вшей | -ему веле́вшему | -им веле́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий веле́вшего веле́вший | -ую веле́вшую | -ее веле́вшее | -их -ие веле́вших веле́вшие |
| Inst.Instrumental | -им веле́вшим | -ей -ею веле́вшей веле́вшею | -им веле́вшим | -ими веле́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем веле́вшем | -ей веле́вшей | -ем веле́вшем | -их веле́вших |



















