тузи́ть
- 1.
verprügeln
Его тузили после драки. - He was beaten up after the fight. - 2.
durchprügeln
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | тужу́ | бу́ду тузи́ть |
| ты | тузи́шь | бу́дешь тузи́ть |
| он/она́/оно́ | тузи́т | бу́дет тузи́ть |
| мы | тузи́м | бу́дем тузи́ть |
| вы | тузи́те | бу́дете тузи́ть |
| они́ | тузя́т | бу́дут тузи́ть |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | тузи́ |
| вы | тузи́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | тузи́л |
| weiblich | тузи́ла |
| sächlich | тузи́ло |
| plural | тузи́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | тузя́щий | etwas machend |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | тузи́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | тузи́мый | etwas das gemacht wird |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | тузя́ | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | тузи́в | beim machen (Vergangenheit) |
























