схава́ть
- 1.
auffressen, verschlingen (umgangssprachlich)
Он схавал весь бутерброд.
He ate the whole sandwich.
- 2.
glauben, für bare Münze nehmen (umgangssprachlich)
Она схавала его ложь.
She swallowed his lie.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | схава́ю |
| ты | - | схава́ешь |
| он/она́/оно́ | - | схава́ет |
| мы | - | схава́ем |
| вы | - | схава́ете |
| они́ | - | схава́ют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | схава́й |
| вы | схава́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | схава́л |
| weiblich | схава́ла |
| sächlich | схава́ло |
| plural | схава́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | схава́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | схава́нный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | схава́в | beim machen (Vergangenheit) |



















