сотряпа́ть
- 1.
zusammenschustern
Он сотряпал доклад за ночь.
He cobbled together the report overnight.
- 2.
erfinden, ausdenken
Она сотряпала оправдание.
She made up an excuse.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | сотряпа́ю |
| ты | - | сотряпа́ешь |
| он/она́/оно́ | - | сотряпа́ет |
| мы | - | сотряпа́ем |
| вы | - | сотряпа́ете |
| они́ | - | сотряпа́ют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | сотряпа́й |
| вы | сотряпа́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | сотряпа́л |
| weiblich | сотряпа́ла |
| sächlich | сотряпа́ло |
| plural | сотряпа́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | сотряпа́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | сотряпа́нный | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | сотряпа́в | beim machen (Vergangenheit) |



















