растра́иваться
- 1.
sich aufregen; betrübt werden
Не расстраивайся из-за пустяков. - Don't get upset over trifles. - 2.
in Unordnung geraten
Все планы расстроились. - All the plans fell apart. - 3.
verstimmt werden
Гитара быстро расстраивается. - The guitar goes out of tune quickly.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | растра́иваюсь | бу́ду растра́иваться |
| ты | растра́иваешься | бу́дешь растра́иваться |
| он/она́/оно́ | растра́ивается | бу́дет растра́иваться |
| мы | растра́иваемся | бу́дем растра́иваться |
| вы | растра́иваетесь | бу́дете растра́иваться |
| они́ | растра́иваются | бу́дут растра́иваться |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | растра́ивайся |
| вы | растра́ивайтесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | растра́ивался |
| weiblich | растра́ивалась |
| sächlich | растра́ивалось |
| plural | растра́ивались |
Partizipien
| Aktiv Präsens | растра́ивающийся | etwas machend |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | растра́ивавшийся | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | растра́иваясь | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | растра́ивавшись | beim machen (Vergangenheit) |
























