разло́манный
PartizipPartizip Passiv Vergangenheit von разлома́ть
- 1.
zerbrochen, kaputt, zerschlagen
Ключ был разломанный пополам.
Der Schlüssel war in zwei Hälften zerbrochen.
Beispiele
Deklination
| разло́манн- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый разло́манный | -ая разло́манная | -ое разло́манное | -ые разло́манные |
| Gen.Genitive | -ого разло́манного | -ой разло́манной | -ого разло́манного | -ых разло́манных |
| Dat.Dative | -ому разло́манному | -ой разло́манной | -ому разло́манному | -ым разло́манным |
| Acc.Accusative | -ого -ый разло́манного разло́манный | -ую разло́манную | -ое разло́манное | -ых -ые разло́манных разло́манные |
| Inst.Instrumental | -ым разло́манным | -ой -ою разло́манной разло́манною | -ым разло́манным | -ыми разло́манными |
| Prep.Prepositional | -ом разло́манном | -ой разло́манной | -ом разло́манном | -ых разло́манных |
Kurzformen
| m | разломан |
|---|---|
| f | разломана |
| n | разломано |
| pl | разломаны |



















