пошурша́ть
- 1.
eine Weile rascheln
Листья пошуршали на ветру. - The leaves rustled for a while in the wind. - 2.
kurz kramen
Он пошуршал в пакете и достал яблоко. - He rummaged briefly in the bag and took out an apple.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | пошуршу́ |
| ты | - | пошурши́шь |
| он/она́/оно́ | - | пошурши́т |
| мы | - | пошурши́м |
| вы | - | пошурши́те |
| они́ | - | пошурша́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | пошурши́ |
| вы | пошурши́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | пошурша́л |
| weiblich | пошурша́ла |
| sächlich | пошурша́ло |
| plural | пошурша́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | пошурша́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | пошурша́в | beim machen (Vergangenheit) |
























