перетолкова́ть
umdeuten, falsch auslegen, falsch darlegen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | перетолку́ю |
| ты | - | перетолку́ешь |
| он/она́/оно́ | - | перетолку́ет |
| мы | - | перетолку́ем |
| вы | - | перетолку́ете |
| они́ | - | перетолку́ют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | перетолку́й |
| вы | перетолку́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | перетолкова́л |
| weiblich | перетолкова́ла |
| sächlich | перетолкова́ло |
| plural | перетолкова́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | missinterpretiert habend, falsch verstanden habend | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | missverstanden, falsch gedeutet, neu interpretiert | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | перетолковав перетолковавши | beim machen (Vergangenheit) |
Bearbeitungen
Lisa hat Übersetzung und Verb Grundlagen vor 6 Jahren bearbeitet.























