отреша́ться
- 1.
sich freimachen, verzichten, abwerfen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | отреша́юсь | бу́ду отреша́ться |
| ты | отреша́ешься | бу́дешь отреша́ться |
| он/она́/оно́ | отреша́ется | бу́дет отреша́ться |
| мы | отреша́емся | бу́дем отреша́ться |
| вы | отреша́етесь | бу́дете отреша́ться |
| они́ | отреша́ются | бу́дут отреша́ться |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | отреша́йся |
| вы | отреша́йтесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | отреша́лся |
| weiblich | отреша́лась |
| sächlich | отреша́лось |
| plural | отреша́лись |
Partizipien
| Aktiv Präsens | sich loslösend, entrückt, losgelöst | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | losgelöst, entrückt, abgekapselt | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | отреша́ясь | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | отрешавшись | beim machen (Vergangenheit) |
реша́ться GruppePRO
(Abgeleitet von реша́ть.)
| Verb | Präfix | Bedeutung |
|---|---|---|
| реша́ться | - | sich entscheiden |
| отреша́ться | от- | sich freimachen |
GesperrtVerbgruppen freischalten
Bearbeitungen
Lisa hat Übersetzung vor 7 Jahren bearbeitet.
Lisa hat Verb Grundlagen vor 7 Jahren bearbeitet.
























