отреаги́ровать
- 1.
reagieren
Beispiele
Я отреаги́ровал инстинктивно.
Ich habe instinktiv reagiert.
Том тотчас отреаги́ровал.
Tom reagierte sofort.
Том мгнове́нно отреаги́ровал.
Tom reagierte sofort.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | отреаги́рую |
| ты | - | отреаги́руешь |
| он/она́/оно́ | - | отреаги́рует |
| мы | - | отреаги́руем |
| вы | - | отреаги́руете |
| они́ | - | отреаги́руют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | отреаги́руй |
| вы | отреаги́руйте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | отреаги́ровал |
| weiblich | отреаги́ровала |
| sächlich | отреаги́ровало |
| plural | отреаги́ровали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | reagiert habend, der/die reagiert hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | отреаги́руя | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | отреаги́ровав отреагировавши | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilieреаги́роватьPRO
- реаги́роватьreagieren
- отреаги́роватьreagieren
- прореаги́роватьreagieren



















