отреаги́ровать
ziemlich häufig #3834
- 1.
reagieren
Beispiele
Они хотя́т посмотре́ть, как мы отреаги́руем.
Sie wollen sehen, wie wir reagieren.
Он молниеносно отреагировал на вопрос.
Er reagierte blitzschnell auf die Frage.
Том отреаги́ровал немедленно.
Tom reagierte sofort.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | отреаги́рую |
| ты | - | отреаги́руешь |
| он/она́/оно́ | - | отреаги́рует |
| мы | - | отреаги́руем |
| вы | - | отреаги́руете |
| они́ | - | отреаги́руют |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | отреаги́руй |
| вы | отреаги́руйте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | отреаги́ровал |
| weiblich | отреаги́ровала |
| sächlich | отреаги́ровало |
| plural | отреаги́ровали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | reagiert habend, der/die reagiert hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | отреаги́руя | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | отреаги́ровав отреагировавши | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilieреаги́роватьPRO
- реаги́роватьreagieren
- отреаги́роватьreagieren
- прореаги́роватьreagieren



















