ору́дующий
selten #39301
PartizipPartizip Aktiv Präsens von ору́довать
- 1.
führend (Waffe, Werkzeug), operierend, handhabend, agierend
Полиция поймала орудующего в районе бандита.
Die Polizei erwischte den in der Gegend agierenden Banditen.
Beispiele
Преступник, орудующий ножом, скрылся с места происшествия.
Der Täter, der mit einem Messer hantierte, floh vom Tatort.
Deklination
| ору́дующ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий ору́дующий | -ая ору́дующая | -ее ору́дующее | -ие ору́дующие |
| Gen.Genitive | -его ору́дующего | -ей ору́дующей | -его ору́дующего | -их ору́дующих |
| Dat.Dative | -ему ору́дующему | -ей ору́дующей | -ему ору́дующему | -им ору́дующим |
| Acc.Accusative | -его -ий ору́дующего ору́дующий | -ую ору́дующую | -ее ору́дующее | -их -ие ору́дующих ору́дующие |
| Inst.Instrumental | -им ору́дующим | -ей -ею ору́дующей ору́дующею | -им ору́дующим | -ими ору́дующими |
| Prep.Prepositional | -ем ору́дующем | -ей ору́дующей | -ем ору́дующем | -их ору́дующих |
Kurzformen
-Wortfamilieору́диеPRO
- ору́диеWerkzeug; Geschütz; Werkzeug (Person)
- орудияsiehe орудие
- оруди́йныйGeschütz-
- ору́доватьhandhaben; am Werk sein
GesperrtWortfamilien freischalten



















