ополчи́ться
- 1.
sich erheben, sich auflehnen gegen
Народ ополчился против захватчиков. - The people rose up against the invaders. - 2.
sich gegen jemanden wenden, feindselig werden
Все ополчились на него после скандала. - Everyone turned against him after the scandal.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | ополчу́сь |
| ты | - | ополчи́шься |
| он/она́/оно́ | - | ополчи́тся |
| мы | - | ополчи́мся |
| вы | - | ополчи́тесь |
| они́ | - | ополча́тся |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | ополчи́сь |
| вы | ополчи́тесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | ополчи́лся |
| weiblich | ополчи́лась |
| sächlich | ополчи́лось |
| plural | ополчи́лись |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | ополчи́вшийся | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | ополчи́вшись | beim machen (Vergangenheit) |
























