онеме́лый
selten #60424
AdjektivAdverb онеме́ло
- 1.
verstummt, sprachlos, starr, abgestorben
Deklination
| онеме́л- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый онеме́лый | -ая онеме́лая | -ое онеме́лое | -ые онеме́лые |
| Gen.Genitive | -ого онеме́лого | -ой онеме́лой | -ого онеме́лого | -ых онеме́лых |
| Dat.Dative | -ому онеме́лому | -ой онеме́лой | -ому онеме́лому | -ым онеме́лым |
| Acc.Accusative | -ый -ого онеме́лый онеме́лого | -ую онеме́лую | -ое онеме́лое | -ые -ых онеме́лые онеме́лых |
| Inst.Instrumental | -ым онеме́лым | -ой -ою онеме́лой онеме́лою | -ым онеме́лым | -ыми онеме́лыми |
| Prep.Prepositional | -ом онеме́лом | -ой онеме́лой | -ом онеме́лом | -ых онеме́лых |
Steigerungsformen
-Kurzformen
| m | онеме́л |
|---|---|
| f | онеме́ла |
| n | онеме́ло |
| pl | онеме́лы |



















