HomeWörterbuchÜbenEinst.

мурча́ть

Verbunvollendetoft genutzt
  • 1.

    schnurren

    Кот мурчит у меня на коленях.

    The cat is purring on my lap.

  • 2.

    leise summen

    Мотор тихо мурчал всю дорогу.

    The engine hummed softly the whole way.

Konjugation

PräsensFutur
я
мурчу́
бу́ду мурча́ть
ты
мурчи́шь
бу́дешь мурча́ть
он/она́/оно́
мурчи́т
бу́дет мурча́ть
мы
мурчи́м
бу́дем мурча́ть
вы
мурчи́те
бу́дете мурча́ть
они́
мурча́т
бу́дут мурча́ть
Imperativ
ты
мурчи́
вы
мурчи́те
Vergangenheit
männlich
мурча́л
weiblich
мурча́ла
sächlich
мурча́ло
plural
мурча́ли

Partizipien

Aktiv Präsens

мурча́щий

etwas machend
Aktiv Vergangenheit

мурча́вший

etwas gemacht habend
Passiv Präsens

-

Passiv Vergangenheit

-

Adverbial Präsens

мурча́

beim machen (Präsens)
Adverbial Vergangenheit

мурча́в

beim machen (Vergangenheit)