клеймённый
PartizipPartizip Passiv Vergangenheit von клейми́ть
- 1.
gebrandmarkt, gestempelt, stigmatisiert
Клеймённый преступник не мог найти работу.
Der gebrandmarkte Verbrecher konnte keine Arbeit finden.
Beispiele
Он жил как клейменный преступник, все его избегали.
Er lebte wie ein gebrandmarkter Verbrecher, und alle gingen ihm aus dem Weg.
Deklination
| клеймённ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый клеймённый | -ая клеймённая | -ое клеймённое | -ые клеймённые |
| Gen.Genitive | -ого клеймённого | -ой клеймённой | -ого клеймённого | -ых клеймённых |
| Dat.Dative | -ому клеймённому | -ой клеймённой | -ому клеймённому | -ым клеймённым |
| Acc.Accusative | -ого -ый клеймённого клеймённый | -ую клеймённую | -ое клеймённое | -ых -ые клеймённых клеймённые |
| Inst.Instrumental | -ым клеймённым | -ой -ою клеймённой клеймённою | -ым клеймённым | -ыми клеймёнными |
| Prep.Prepositional | -ом клеймённом | -ой клеймённой | -ом клеймённом | -ых клеймённых |
Kurzformen
| m | клеймён |
|---|---|
| f | клеймена |
| n | клеймено |
| pl | клеймены |
Wortfamilieклеймо́PRO
- клеймо́Stempel
- клейми́тьbrandmarken; anprangern
- клейме́ниеStempelung; Brandmarken (von Vieh); Brandmarkung (als Strafe)
- клеймёныйgesiegelt
- заклейми́тьanprangern; brandmarken
GesperrtWortfamilien freischalten



















