заца́панный
PartizipPartizip Passiv Vergangenheit von заца́пать
- 1.
gestohlen, geraubt, erhascht, gegrabscht
Заца́панные яблоки лежали на столе.
Die gestohlenen Äpfel lagen auf dem Tisch.
Beispiele
Игрушка, зацапанная соседским мальчишкой, так и не вернулась.
Das Spielzeug, das der Nachbarsjunge geklaut hatte, kam nie zurück.
Deklination
| заца́панн- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый заца́панный | -ая заца́панная | -ое заца́панное | -ые заца́панные |
| Gen.Genitive | -ого заца́панного | -ой заца́панной | -ого заца́панного | -ых заца́панных |
| Dat.Dative | -ому заца́панному | -ой заца́панной | -ому заца́панному | -ым заца́панным |
| Acc.Accusative | -ого -ый заца́панного заца́панный | -ую заца́панную | -ое заца́панное | -ых -ые заца́панных заца́панные |
| Inst.Instrumental | -ым заца́панным | -ой -ою заца́панной заца́панною | -ым заца́панным | -ыми заца́панными |
| Prep.Prepositional | -ом заца́панном | -ой заца́панной | -ом заца́панном | -ых заца́панных |
Kurzformen
| m | зацапан |
|---|---|
| f | зацапана |
| n | зацапано |
| pl | зацапаны |
Wortfamilieзаца́патьPRO
- заца́патьschnappen; hoppnehmen; klauen
- поца́патьсяsich zanken



















