застыжённый
PartizipPartizip Passiv Vergangenheit von застыди́ть
- 1.
beschämt, verlegen
Она опустила глаза, застыжённая его прямым взглядом.
Sie senkte die Augen, beschämt von seinem direkten Blick.
Beispiele
Deklination
| застыжённ- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый застыжённый | -ая застыжённая | -ое застыжённое | -ые застыжённые |
| Gen.Genitive | -ого застыжённого | -ой застыжённой | -ого застыжённого | -ых застыжённых |
| Dat.Dative | -ому застыжённому | -ой застыжённой | -ому застыжённому | -ым застыжённым |
| Acc.Accusative | -ого -ый застыжённого застыжённый | -ую застыжённую | -ое застыжённое | -ых -ые застыжённых застыжённые |
| Inst.Instrumental | -ым застыжённым | -ой -ою застыжённой застыжённою | -ым застыжённым | -ыми застыжёнными |
| Prep.Prepositional | -ом застыжённом | -ой застыжённой | -ом застыжённом | -ых застыжённых |
Kurzformen
| m | застыжён |
|---|---|
| f | застыжена |
| n | застыжено |
| pl | застыжены |



















