заслы́шавший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von заслы́шать
- 1.
der gehört hat, der vernommen hat, der mitbekommen hat
Заслышавший шорох зверёк тут же убежал.
Das Tier, das das Rascheln gehört hatte, rannte sofort weg.
Beispiele
Deklination
| заслы́шавш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий заслы́шавший | -ая заслы́шавшая | -ее заслы́шавшее | -ие заслы́шавшие |
| Gen.Genitive | -его заслы́шавшего | -ей заслы́шавшей | -его заслы́шавшего | -их заслы́шавших |
| Dat.Dative | -ему заслы́шавшему | -ей заслы́шавшей | -ему заслы́шавшему | -им заслы́шавшим |
| Acc.Accusative | -его -ий заслы́шавшего заслы́шавший | -ую заслы́шавшую | -ее заслы́шавшее | -их -ие заслы́шавших заслы́шавшие |
| Inst.Instrumental | -им заслы́шавшим | -ей -ею заслы́шавшей заслы́шавшею | -им заслы́шавшим | -ими заслы́шавшими |
| Prep.Prepositional | -ем заслы́шавшем | -ей заслы́шавшей | -ем заслы́шавшем | -их заслы́шавших |
Kurzformen
-Wortfamilieслы́шноPRO
- слы́шноman hört; hörbar; wie man hört
- слы́шатьhören; mitbekommen; riechen
- слы́шныйhörbar
- услы́шатьhören; erfahren
- заслы́шатьzu hören anfangen; zu hören bekommen; Witterung aufnehmen
GesperrtWortfamilien freischalten



















