заклейми́вший
selten #64443
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von заклейми́ть
- 1.
der gebrandmarkt hat, der stigmatisiert hat
Он был человеком, заклеймившим их как предателей.
Er war der Mann, der sie als Verräter gebrandmarkt hat.
Beispiele
Оратор, заклеймивший предателей, ушёл со сцены.
Der Redner, der die Verräter gebrandmarkt hatte, verließ die Bühne.
Deklination
| заклейми́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий заклейми́вший | -ая заклейми́вшая | -ее заклейми́вшее | -ие заклейми́вшие |
| Gen.Genitive | -его заклейми́вшего | -ей заклейми́вшей | -его заклейми́вшего | -их заклейми́вших |
| Dat.Dative | -ему заклейми́вшему | -ей заклейми́вшей | -ему заклейми́вшему | -им заклейми́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий заклейми́вшего заклейми́вший | -ую заклейми́вшую | -ее заклейми́вшее | -их -ие заклейми́вших заклейми́вшие |
| Inst.Instrumental | -им заклейми́вшим | -ей -ею заклейми́вшей заклейми́вшею | -им заклейми́вшим | -ими заклейми́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем заклейми́вшем | -ей заклейми́вшей | -ем заклейми́вшем | -их заклейми́вших |
Kurzformen
-Wortfamilieклеймо́PRO
- клеймо́Stempel
- клейми́тьbrandmarken; anprangern
- клейме́ниеStempelung; Brandmarken (von Vieh); Brandmarkung (als Strafe)
- клеймёныйgesiegelt
- заклейми́тьanprangern; brandmarken
GesperrtWortfamilien freischalten



















