возжёгший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von возже́чь
- 1.
der angezündet hat, der entzündet hat, der entfacht hat
Возжёгший костер путник продолжил свой путь.
Der Reisende, der das Lagerfeuer angezündet hatte, setzte seinen Weg fort.
Beispiele
Deklination
| возжёгш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий возжёгший | -ая возжёгшая | -ее возжёгшее | -ие возжёгшие |
| Gen.Genitive | -его возжёгшего | -ей возжёгшей | -его возжёгшего | -их возжёгших |
| Dat.Dative | -ему возжёгшему | -ей возжёгшей | -ему возжёгшему | -им возжёгшим |
| Acc.Accusative | -его -ий возжёгшего возжёгший | -ую возжёгшую | -ее возжёгшее | -их -ие возжёгших возжёгшие |
| Inst.Instrumental | -им возжёгшим | -ей -ею возжёгшей возжёгшею | -им возжёгшим | -ими возжёгшими |
| Prep.Prepositional | -ем возжёгшем | -ей возжёгшей | -ем возжёгшем | -их возжёгших |



















