вмя́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von вмять
- 1.
eingedellt habend, eingedrückt habend
Камень, вмявший крыло машины, лежал рядом.
Der Stein, der den Kotflügel des Autos eingedellt hatte, lag daneben.
Beispiele
Столб, вмявший бампер при аварии, стоял покосившись.
Der Pfosten, der bei dem Unfall die Stoßstange eingedrückt hatte, stand schief.
Deklination
| вмя́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий вмя́вший | -ая вмя́вшая | -ее вмя́вшее | -ие вмя́вшие |
| Gen.Genitiv | -его вмя́вшего | -ей вмя́вшей | -его вмя́вшего | -их вмя́вших |
| Dat.Dativ | -ему вмя́вшему | -ей вмя́вшей | -ему вмя́вшему | -им вмя́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий вмя́вшего вмя́вший | -ую вмя́вшую | -ее вмя́вшее | -их -ие вмя́вших вмя́вшие |
| Inst.Instrumental | -им вмя́вшим | -ей -ею вмя́вшей вмя́вшею | -им вмя́вшим | -ими вмя́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем вмя́вшем | -ей вмя́вшей | -ем вмя́вшем | -их вмя́вших |



















