взвинти́ться
- 1.
sich aufregen; in Erregung geraten
Он быстро взвинтился из-за пустяка. - He quickly got worked up over a trifle. - 2.
in die Höhe schnellen; stark ansteigen
Цены на билеты взвинтились перед праздниками. - Ticket prices shot up before the holidays.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | взвинчу́сь |
| ты | - | взвинти́шься |
| он/она́/оно́ | - | взвинти́тся |
| мы | - | взвинти́мся |
| вы | - | взвинти́тесь |
| они́ | - | взвинтя́тся |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | взвинти́сь |
| вы | взвинти́тесь |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | взвинти́лся |
| weiblich | взвинти́лась |
| sächlich | взвинти́лось |
| plural | взвинти́лись |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | взвинти́вшийся | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | взвинти́вшись | beim machen (Vergangenheit) |
























