ве́давший
Partizip Aktiv Vergangenheit von ве́дать
- 1.
der wusste, der Bescheid wusste, kundig
Beispiel:Он был ведавший всеми деталями плана.
Er wusste über alle Details des Plans Bescheid.
- 2.
der zuständig war für, der leitete, verantwortlich für
Beispiel:Человек, ведавший этим отделом, получил повышение.
Die Person, die für diese Abteilung zuständig war, wurde befördert.
Deklination
| ве́давш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий ве́давший | -ая ве́давшая | -ее ве́давшее | -ие ве́давшие |
| Gen.Genitiv | -его ве́давшего | -ей ве́давшей | -его ве́давшего | -их ве́давших |
| Dat.Dativ | -ему ве́давшему | -ей ве́давшей | -ему ве́давшему | -им ве́давшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий ве́давшего ве́давший | -ую ве́давшую | -ее ве́давшее | -их -ие ве́давших ве́давшие |
| Inst.Instrumental | -им ве́давшим | -ей -ею ве́давшей ве́давшею | -им ве́давшим | -ими ве́давшими |
| Präp.Präpositiv | -ем ве́давшем | -ей ве́давшей | -ем ве́давшем | -их ве́давших |























