HomeWörterbuchGrammatikÜbenEinst.

бря́кнувший

PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von бря́кнуть
  • 1.

    der/das geklirrt hat, der/das gepoltert hat, klirrend heruntergefallen

    Бря́кнувший об пол молото́к потрево́жил тишину́.

    Der Hammer, der auf den Boden geklirrt hatte, störte die Stille.

    Aktives Partizip Präteritum des perfektiven Verbs брякнуть; umgangssprachlich.

  • 2.

    herausgeplatzt, das herausgerutscht ist, unüberlegt gesagt

    Он сра́зу пожале́л о бря́кнувшем сгоряча́ сло́ве.

    Er bereute sofort das in der Hitze des Gefechts herausgeplatzte Wort.

    Umgangssprachlich; von einem unbedacht gesagten Wort oder einer Bemerkung.

Deklination

бря́кнувш-
mmännlichfweiblichnsächlichplplural
Nom.Nominative
-ий

бря́кнувший

-ая

бря́кнувшая

-ее

бря́кнувшее

-ие

бря́кнувшие

Gen.Genitive
-его

бря́кнувшего

-ей

бря́кнувшей

-его

бря́кнувшего

-их

бря́кнувших

Dat.Dative
-ему

бря́кнувшему

-ей

бря́кнувшей

-ему

бря́кнувшему

-им

бря́кнувшим

Acc.Accusative
-его
-ий

бря́кнувшего

бря́кнувший

-ую

бря́кнувшую

-ее

бря́кнувшее

-их
-ие

бря́кнувших

бря́кнувшие

Inst.Instrumental
-им

бря́кнувшим

-ей
-ею

бря́кнувшей

бря́кнувшею

-им

бря́кнувшим

-ими

бря́кнувшими

Prep.Prepositional
-ем

бря́кнувшем

-ей

бря́кнувшей

-ем

бря́кнувшем

-их

бря́кнувших

Kurzformen

-

Wortfamilieбря́катьPRO

GesperrtWortfamilien freischalten

Bearbeitungen

  • Iron hat Übersetzung vor 1 Woche bearbeitet.