утеря́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von утеря́ть
- 1.
verloren, abhandengekommen, eingebüßt
Утерявший документы человек не смог пройти на борт.
Die Person, die ihre Dokumente verloren hatte, konnte nicht an Bord gehen.
Beispiele
Утерявшие надежду люди всё равно продолжали искать.
Die Menschen, die die Hoffnung verloren hatten, suchten trotzdem weiter.
Deklination
| утеря́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий утеря́вший | -ая утеря́вшая | -ее утеря́вшее | -ие утеря́вшие |
| Gen.Genitiv | -его утеря́вшего | -ей утеря́вшей | -его утеря́вшего | -их утеря́вших |
| Dat.Dativ | -ему утеря́вшему | -ей утеря́вшей | -ему утеря́вшему | -им утеря́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий утеря́вшего утеря́вший | -ую утеря́вшую | -ее утеря́вшее | -их -ие утеря́вших утеря́вшие |
| Inst.Instrumental | -им утеря́вшим | -ей -ею утеря́вшей утеря́вшею | -им утеря́вшим | -ими утеря́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем утеря́вшем | -ей утеря́вшей | -ем утеря́вшем | -их утеря́вших |
Kurzformen
-Wortfamilieтеря́тьPRO
- теря́тьverlieren
- утеря́тьverlieren
- потеря́тьverlieren
- теря́тьсяsich verlieren; verlorengehen
- растеря́тьverlieren
GesperrtWortfamilien freischalten



















