усыла́ть
- 1.
wegschicken, fortschicken
- 2.
verbannen, abschieben
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | усыла́ю | бу́ду усыла́ть |
| ты | усыла́ешь | бу́дешь усыла́ть |
| он/она́/оно́ | усыла́ет | бу́дет усыла́ть |
| мы | усыла́ем | бу́дем усыла́ть |
| вы | усыла́ете | бу́дете усыла́ть |
| они́ | усыла́ют | бу́дут усыла́ть |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | усыла́й |
| вы | усыла́йте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | усыла́л |
| weiblich | усыла́ла |
| sächlich | усыла́ло |
| plural | усыла́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | aussendend, wegschickend | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | entsendend, wegschickend, der/die/das wegschickte | |
| Passiv Präsens | weggeschickt (werdend), entsandt (werdend) | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | усыла́я | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | усылав усылавши | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilie
сыла́ть GruppePRO
Bearbeitungen
Sandy hat Übersetzung vor 4 Jahren bearbeitet.
anonym hat Übersetzung und Verb Grundlagen vor 6 Jahren bearbeitet.
Lucian hat Übersetzung vor 7 Jahren bearbeitet.
