умы́вший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von умы́ть
- 1.
der/die/das sich gewaschen hat
Умывший лицо мальчик выглядел бодрее.
Der Junge, der sich das Gesicht gewaschen hatte, sah frischer aus.
Deklination
| умы́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий умы́вший | -ая умы́вшая | -ее умы́вшее | -ие умы́вшие |
| Gen.Genitive | -его умы́вшего | -ей умы́вшей | -его умы́вшего | -их умы́вших |
| Dat.Dative | -ему умы́вшему | -ей умы́вшей | -ему умы́вшему | -им умы́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий умы́вшего умы́вший | -ую умы́вшую | -ее умы́вшее | -их -ие умы́вших умы́вшие |
| Inst.Instrumental | -им умы́вшим | -ей -ею умы́вшей умы́вшею | -им умы́вшим | -ими умы́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем умы́вшем | -ей умы́вшей | -ем умы́вшем | -их умы́вших |



















