разломи́вший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von разломи́ть
- 1.
der/die/das gebrochen hat, zerbrochen hat
Разломивший палку мальчик убежал.
Der Junge, der den Stock zerbrochen hatte, rannte weg.
Beispiele
Deklination
| разломи́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий разломи́вший | -ая разломи́вшая | -ее разломи́вшее | -ие разломи́вшие |
| Gen.Genitive | -его разломи́вшего | -ей разломи́вшей | -его разломи́вшего | -их разломи́вших |
| Dat.Dative | -ему разломи́вшему | -ей разломи́вшей | -ему разломи́вшему | -им разломи́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий разломи́вшего разломи́вший | -ую разломи́вшую | -ее разломи́вшее | -их -ие разломи́вших разломи́вшие |
| Inst.Instrumental | -им разломи́вшим | -ей -ею разломи́вшей разломи́вшею | -им разломи́вшим | -ими разломи́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем разломи́вшем | -ей разломи́вшей | -ем разломи́вшем | -их разломи́вших |
Kurzformen
-Wortfamilieломи́тьPRO
- ломи́тьschmerzen; brechen; hineinstürzen; bedrängen
- вломи́тьhart zuschlagen; auferlegen (eine hohe Strafe)
- вы́ломитьaufbrechen
- заломи́тьauf den Rücken drehen; abknicken; schief aufsetzen (Mütze); verlangen (einen Wucherpreis)
- ломи́тьсяmit Gewalt eindringen; stürmen; brechen
GesperrtWortfamilien freischalten



















