пыта́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von пыта́ть
- 1.
versuchend, der/die/das versuchte, versucht habend
Beispiel:Он был единственным, пытавшимся решить эту задачу.
Er war der Einzige, der versuchte, dieses Problem zu lösen.
- 2.
folternd, der/die/das folterte, gefoltert habend
Beispiel:Человек, пытавший его, так и не был найден.
Die Person, die ihn gefoltert hat, wurde nie gefunden.
Deklination
| пыта́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий пыта́вший | -ая пыта́вшая | -ее пыта́вшее | -ие пыта́вшие |
| Gen.Genitiv | -его пыта́вшего | -ей пыта́вшей | -его пыта́вшего | -их пыта́вших |
| Dat.Dativ | -ему пыта́вшему | -ей пыта́вшей | -ему пыта́вшему | -им пыта́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий пыта́вшего пыта́вший | -ую пыта́вшую | -ее пыта́вшее | -их -ие пыта́вших пыта́вшие |
| Inst.Instrumental | -им пыта́вшим | -ей -ею пыта́вшей пыта́вшею | -им пыта́вшим | -ими пыта́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем пыта́вшем | -ей пыта́вшей | -ем пыта́вшем | -их пыта́вших |























