пожури́ть
tadeln, rügen, schelten (mild)
Beispiel:Она пожурила его за опоздание.
Sie tadelte ihn für seine Verspätung.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | пожурю́ |
| ты | - | пожури́шь |
| он/она́/оно́ | - | пожури́т |
| мы | - | пожури́м |
| вы | - | пожури́те |
| они́ | - | пожуря́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | пожури́ |
| вы | пожури́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | пожури́л |
| weiblich | пожури́ла |
| sächlich | пожури́ло |
| plural | пожури́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der gescholten hat, der getadelt hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | getadelt, ermahnt, zurechtgewiesen | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | пожури́в пожуривши пожуря́ | beim machen (Vergangenheit) |
Bearbeitungen
Lisa hat Übersetzung und Verb Grundlagen vor 6 Jahren bearbeitet.























