подружи́ть
selten #51711
Verbvollendet
- 1.
befreunden, zusammenführen (als Freunde)
Мой брат подружил меня со своими одноклассниками.
Mein Bruder hat mich mit seinen Klassenkameraden befreundet.
Beispiele
Совместные тренировки подружили ребят из разных школ.
Das gemeinsame Training hat die Jugendlichen aus verschiedenen Schulen miteinander befreundet.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | подружу́ |
| ты | - | подружи́шь |
| он/она́/оно́ | - | подружи́т |
| мы | - | подружи́м |
| вы | - | подружи́те |
| они́ | - | подружа́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | подружи́ |
| вы | подружи́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | подружи́л |
| weiblich | подружи́ла |
| sächlich | подружи́ло |
| plural | подружи́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der Freundschaft geschlossen hat, der sich angefreundet hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | befreundet | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | подружи́в подруживши | beim machen (Vergangenheit) |
Wortfamilieподру́жкаPRO
- подру́жкаFreundin
- подружи́тьbefreunden
- подру́женькаFreundin; Liebling
- подружи́тьсяsich anfreunden
GesperrtWortfamilien freischalten
Lernen
Bearbeitungen
Lucian hat Übersetzung und Verb Grundlagen vor 6 Jahren bearbeitet.



















