повыла́зить
- 1.
nacheinander herauskriechen; alle herauskommen
Насекомые повылазили из щелей. - The insects crawled out of the cracks one after another. - 2.
überall auftauchen; massenhaft erscheinen
Весной сорняки повылазили по всему огороду. - In spring, weeds popped up all over the garden.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | повыла́жу |
| ты | - | повыла́зишь |
| он/она́/оно́ | - | повыла́зит |
| мы | - | повыла́зим |
| вы | - | повыла́зите |
| они́ | - | повыла́зят |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | повыла́зь |
| вы | повыла́зьте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | повыла́зил |
| weiblich | повыла́зила |
| sächlich | повыла́зило |
| plural | повыла́зили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | повыла́зивший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | повыла́зив | beim machen (Vergangenheit) |
























