очерни́ть
- 1.
verleumden, in Verruf bringen
Он пытался очернить своего соперника. - He tried to slander his rival. - 2.
schwärzen, schwarz machen
Дым очернил стены. - The smoke blackened the walls.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | очерню́ |
| ты | - | очерни́шь |
| он/она́/оно́ | - | очерни́т |
| мы | - | очерни́м |
| вы | - | очерни́те |
| они́ | - | очерня́т |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | очерни́ |
| вы | очерни́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | очерни́л |
| weiblich | очерни́ла |
| sächlich | очерни́ло |
| plural | очерни́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | очерни́вший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | очернённый | etwas das gemacht wurde |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | очерни́в | beim machen (Vergangenheit) |
























