отскака́ть
zurückspringen, zurückfahren, abprallen, abspringen, abgehen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | отскачу́ |
| ты | - | отска́чешь |
| он/она́/оно́ | - | отска́чет |
| мы | - | отска́чем |
| вы | - | отска́чете |
| они́ | - | отска́чут |
Achtung: Betonungswechsel.
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | отскачи́ |
| вы | отскачи́те |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | отскака́л |
| weiblich | отскака́ла |
| sächlich | отскака́ло |
| plural | отскака́ли |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | abgesprungen, abgeprallt, der fertig gehüpft hat | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | отскакав отскакавши | beim machen (Vergangenheit) |
Bearbeitungen
Lisa hat Übersetzung vor 6 Jahren bearbeitet.























