осла́вить
in Verruf bringen, üble Nachrede führen, verleumden
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | осла́влю |
| ты | - | осла́вишь |
| он/она́/оно́ | - | осла́вит |
| мы | - | осла́вим |
| вы | - | осла́вите |
| они́ | - | осла́вят |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | осла́вь |
| вы | осла́вьте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | осла́вил |
| weiblich | осла́вила |
| sächlich | осла́вило |
| plural | осла́вили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | der in Verruf brachte, der verleumdete, der entehrte | |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | verleumdet, in Verruf gebracht, diskreditiert, bescholten | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | осла́вив ославивши | beim machen (Vergangenheit) |
Bearbeitungen
Lucian hat Übersetzung und Verb Grundlagen vor 6 Jahren bearbeitet.























