окла́дывать
- 1.
umgeben; ringsum bedecken
Снег окладывал дом со всех сторон. - Snow surrounded the house on all sides. - 2.
einfassen; mit einem Beschlag versehen
Икону окладывали серебром. - They set the icon in silver.
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | окла́дываю | бу́ду окла́дывать |
| ты | окла́дываешь | бу́дешь окла́дывать |
| он/она́/оно́ | окла́дывает | бу́дет окла́дывать |
| мы | окла́дываем | бу́дем окла́дывать |
| вы | окла́дываете | бу́дете окла́дывать |
| они́ | окла́дывают | бу́дут окла́дывать |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | окла́дывай |
| вы | окла́дывайте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | окла́дывал |
| weiblich | окла́дывала |
| sächlich | окла́дывало |
| plural | окла́дывали |
Partizipien
| Aktiv Präsens | окла́дывающий | etwas machend |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | окла́дывавший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | окла́дываемый | etwas das gemacht wird |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | окла́дывая | beim machen (Präsens) |
| Adverbial Vergangenheit | окла́дывав | beim machen (Vergangenheit) |
























