одолжи́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von одолжи́ть
- 1.
der geliehen hat, der ausgeliehen hat
Beispiel:Человек, одолживший мне деньги, ждет возврата.
Die Person, die mir Geld geliehen hat, wartet auf die Rückzahlung.
- 2.
der geborgt hat, der entliehen hat, der sich geliehen hat
Beispiel:Одолживший книгу студент забыл ее вернуть.
Der Student, der das Buch entliehen hatte, vergaß es zurückzugeben.
Deklination
| одолжи́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий одолжи́вший | -ая одолжи́вшая | -ее одолжи́вшее | -ие одолжи́вшие |
| Gen.Genitiv | -его одолжи́вшего | -ей одолжи́вшей | -его одолжи́вшего | -их одолжи́вших |
| Dat.Dativ | -ему одолжи́вшему | -ей одолжи́вшей | -ему одолжи́вшему | -им одолжи́вшим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий одолжи́вшего одолжи́вший | -ую одолжи́вшую | -ее одолжи́вшее | -их -ие одолжи́вших одолжи́вшие |
| Inst.Instrumental | -им одолжи́вшим | -ей -ею одолжи́вшей одолжи́вшею | -им одолжи́вшим | -ими одолжи́вшими |
| Präp.Präpositiv | -ем одолжи́вшем | -ей одолжи́вшей | -ем одолжи́вшем | -их одолжи́вших |























