оглаша́вший
Partizip Aktiv Vergangenheit von оглаша́ть
- 1.
verkündend, bekannt machend, proklamierend
Оглашавший приговор судья был строг.
Der Richter, der das Urteil verkündete, war streng.
Beispiele
Ведущий, оглашавший результаты конкурса, волновался не меньше участников.
Der Moderator, der die Wettbewerbsergebnisse verkündete, war nicht weniger nervös als die Teilnehmer.
Deklination
| оглаша́вш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий оглаша́вший | -ая оглаша́вшая | -ее оглаша́вшее | -ие оглаша́вшие |
| Gen.Genitive | -его оглаша́вшего | -ей оглаша́вшей | -его оглаша́вшего | -их оглаша́вших |
| Dat.Dative | -ему оглаша́вшему | -ей оглаша́вшей | -ему оглаша́вшему | -им оглаша́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий оглаша́вшего оглаша́вший | -ую оглаша́вшую | -ее оглаша́вшее | -их -ие оглаша́вших оглаша́вшие |
| Inst.Instrumental | -им оглаша́вшим | -ей -ею оглаша́вшей оглаша́вшею | -им оглаша́вшим | -ими оглаша́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем оглаша́вшем | -ей оглаша́вшей | -ем оглаша́вшем | -их оглаша́вших |
Kurzformen
-Wortfamilieоглаша́тьPRO
- оглаша́тьbekanntmachen
- оглаше́ниеVerkündung
- оглаша́тьсяwiderhallen



















