обуча́тьобучи́ть
- 1.
unterrichten, ausgebildet werden(обуча́ть)
- 2.
ausbilden(обучи́ть)
Info: обуча́ть: кого?
обучи́ть: кого? чему?
Beispiele
- Я обуча́ю испа́нскому.Ich unterrichte Spanisch.
- Его жена́ обуча́ет меня италья́нскому.Seine Frau bringt mir Italienisch bei.
Vergangenheit
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| männlich | обуча́л | обучи́л |
| weiblich | обуча́ла | обучи́ла |
| sächlich | обуча́ло | обучи́ло |
| plural | обуча́ли | обучи́ли |
Präsens
| unvollendet | |
|---|---|
| я | обуча́ю |
| ты | обуча́ешь |
| он/она́/оно́ | обуча́ет |
| мы | обуча́ем |
| вы | обуча́ете |
| они́ | обуча́ют |
Futur
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| я | бу́ду обуча́ть | обучу́ |
| ты | бу́дешь обуча́ть | обу́чишь |
| он/она́/оно́ | бу́дет обуча́ть | обу́чит |
| мы | бу́дем обуча́ть | обу́чим |
| вы | бу́дете обуча́ть | обу́чите |
| они́ | бу́дут обуча́ть | обу́чат |
Imperative
| unvollendet | vollendet | |
|---|---|---|
| ты | обуча́й! | обучи́! |
| вы | обуча́йте! | обучи́те! |
Partizipien
| Aktiv Präsens | обуча́ющий | lehrreich, bildend, Ausbildungs- | |
|---|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | обуча́вший | обучи́вший | der lehrte, der unterrichtete, lehrend (vergangen) |
| Passiv Präsens | обуча́емый | lehrbar, lernfähig, lernbar | |
| Passiv Vergangenheit | обу́ченный | ||
| Adverbial Präsens | обуча́я | beim machen (Präsens) | |
| Adverbial Vergangenheit | обуча́в обучавши | обучи́в обучивши | beim machen (Vergangenheit) |
Lernen
Andere Quellen (auto generiert)
обуча́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso
обучи́ть:
Wiktionary
PONS
Leo
bab.la
Reverso


















