наме́тивший
PartizipPartizip Aktiv Vergangenheit von наме́тить
- 1.
der skizziert hat, der geplant hat, der markiert hat
Руководитель, наметивший новые цели, собрал команду.
Der Leiter, der neue Ziele festgelegt hatte, versammelte das Team.
Beispiele
Учитель, наметивший тему урока, начал объяснение.
Der Lehrer, der das Thema der Stunde festgelegt hatte, begann mit der Erklärung.
Архитектор, наметивший линии здания, отложил карандаш.
Der Architekt, der die Linien des Gebäudes skizziert hatte, legte den Bleistift beiseite.
Deklination
| наме́тивш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий наме́тивший | -ая наме́тившая | -ее наме́тившее | -ие наме́тившие |
| Gen.Genitive | -его наме́тившего | -ей наме́тившей | -его наме́тившего | -их наме́тивших |
| Dat.Dative | -ему наме́тившему | -ей наме́тившей | -ему наме́тившему | -им наме́тившим |
| Acc.Accusative | -его -ий наме́тившего наме́тивший | -ую наме́тившую | -ее наме́тившее | -их -ие наме́тивших наме́тившие |
| Inst.Instrumental | -им наме́тившим | -ей -ею наме́тившей наме́тившею | -им наме́тившим | -ими наме́тившими |
| Prep.Prepositional | -ем наме́тившем | -ей наме́тившей | -ем наме́тившем | -их наме́тивших |



















