набедоку́рить
- 1.
Unfug anstellen; Ärger machen
Дети опять набедокурили во дворе. - The children caused trouble in the yard again. - 2.
einen Streich spielen
Konjugation
| Präsens | Futur | |
|---|---|---|
| я | - | набедоку́рю |
| ты | - | набедоку́ришь |
| он/она́/оно́ | - | набедоку́рит |
| мы | - | набедоку́рим |
| вы | - | набедоку́рите |
| они́ | - | набедоку́рят |
| Imperativ | |
|---|---|
| ты | набедоку́рь |
| вы | набедоку́рьте |
| Vergangenheit | |
|---|---|
| männlich | набедоку́рил |
| weiblich | набедоку́рила |
| sächlich | набедоку́рило |
| plural | набедоку́рили |
Partizipien
| Aktiv Präsens | - | |
|---|---|---|
| Aktiv Vergangenheit | набедоку́ривший | etwas gemacht habend |
| Passiv Präsens | - | |
| Passiv Vergangenheit | - | |
| Adverbial Präsens | - | |
| Adverbial Vergangenheit | набедоку́рив | beim machen (Vergangenheit) |
























