ко́нчивший
Partizip Aktiv Vergangenheit von ко́нчить
- 1.
beendet, abgeschlossen, fertiggestellt, der beendet hat
Ученик, ко́нчивший уро́к, пошёл гуля́ть.
Der Schüler, der die Stunde beendet hatte, ging spazieren.
Beispiele
Рабочие, кончившие смену, пошли домой.
Die Arbeiter, die ihre Schicht beendet hatten, gingen nach Hause.
Deklination
| ко́нчивш- | ||||
| mmännlich | fweiblich | nsächlich | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominativ | -ий ко́нчивший | -ая ко́нчившая | -ее ко́нчившее | -ие ко́нчившие |
| Gen.Genitiv | -его ко́нчившего | -ей ко́нчившей | -его ко́нчившего | -их ко́нчивших |
| Dat.Dativ | -ему ко́нчившему | -ей ко́нчившей | -ему ко́нчившему | -им ко́нчившим |
| Akk.Akkusativ | -его -ий ко́нчившего ко́нчивший | -ую ко́нчившую | -ее ко́нчившее | -их -ие ко́нчивших ко́нчившие |
| Inst.Instrumental | -им ко́нчившим | -ей -ею ко́нчившей ко́нчившею | -им ко́нчившим | -ими ко́нчившими |
| Präp.Präpositiv | -ем ко́нчившем | -ей ко́нчившей | -ем ко́нчившем | -их ко́нчивших |
Kurzformen
-Wortfamilieконча́тьPRO
- конча́тьfertig sein
- ко́нчитьfertig sein; "kommen"
- доко́нчитьbeenden
- зако́нчитьbeenden; ausreden
- конча́тьсяenden; enden; zur Neige gehen; zur Neige gehen
GesperrtWortfamilien freischalten



















