OpenRussian.org
Russisch WörterbuchРусский Словарь
HomeWörterbuchGespeichertÜbenEinst.

изнахра́тить

  • 1.

    stark abnutzen, ruinieren

    Он изнахратил ботинки за один сезон. - He wore the boots out in one season.
  • 2.

    übel zurichten, verunstalten

    Хулиганы изнахратили скамейку во дворе. - The hooligans badly messed up the bench in the yard.

Konjugation

PräsensFutur
я-
изнахра́чу
ты-
изнахра́тишь
он/она́/оно́-
изнахра́тит
мы-
изнахра́тим
вы-
изнахра́тите
они́-
изнахра́тят
Imperativ
ты
изнахра́ть
вы
изнахра́тьте
Vergangenheit
männlich
изнахра́тил
weiblich
изнахра́тила
sächlich
изнахра́тило
plural
изнахра́тили

Partizipien

Aktiv Präsens

-

Aktiv Vergangenheit

изнахра́тивший

etwas gemacht habend
Passiv Präsens

-

Passiv Vergangenheit

изнахра́ченный

etwas das gemacht wurde
Adverbial Präsens

-

Adverbial Vergangenheit

изнахра́тив

beim machen (Vergangenheit)